Drowning between thoughts!

Κι ήρθε η άνοιξη...
Αρχίζουν τα σύννεφα να φεύγουν, ο ουρανός φοράει το πιο παιχνιδιάρικο γαλάζιο και τα πάντα -φυτά,ζώα,άνθρωποι - ανθίζουν υπό το φως του ήλιου.
Μα τα σύννεφα έμειναν πάνω από το κεφάλι μου, όλο το Πάσχα έβρεχε έξω και μέσα στο σπίτι μου.
Η βροχή έξω σταμάτησε, η μέσα ήταν λίγο πιο δύσκολο...
Είχα καιρό να πάθω τέτοια σύγχυση σκέψεων κι έτσι πιάστηκα λιγάκι απροετοίμαστος, μίλησα με φίλους, προσπάθησα να το απωθήσω με χιούμορ,όλα με βοηθούσαν να ξεχαστώ λιγάκι μα τίποτα δεν σταματούσε την καταιγίδα μόλις ξάπλωνα για ύπνο. Όπως είναι φυσικό ο ύπνος απλά δεν ερχόταν - μάλλον έρχεται με πλοίο κι είχε απαγορευτικό από την καταιγίδα...
Αφού λοιπόν δεν μπορούσα να λύσω όλα τα προβλήματα μου μαζί, τα πέταξα στη θάλασσα...
Κρύα κι όχι δροσερή, με ξύπνησε. Ξέπλυνε το άγχος και τη σύγχυση, μα η χαρά κι ο ενθουσιασμός της άνοιξης έμειναν!!! Αφού τελείωσα το μπάνιο μου έκατσα λιγάκι στην άμμο, για να ακούσω το χαρούμενο τραγούδι της θάλασσας που κι αυτή υποδέχεται την ηλιόλουστη εποχή...
Τώρα το μόνο που θέλω είναι να μοιραστώ με τους ανθρώπους που αγαπώ την χαρά και τη γαλήνη μου :)