What to do to help a friend....

Είναι εύκολο να διαβάσεις τα μάτια ενός φίλου... όσο κι αν προσπαθεί να σου δείξει το καλύτερο χαμόγελό του. Τα μάτια δεν μπορούν να κρύψουν τίποτα.
Μα τι πρέπει να κάνω όταν νιώθω πως θες βοήθεια και δεν το ζητάς, όταν  βλέπω πως θες μια αγκαλιά μα τα χέρια σου είναι κλειστά.
Θα βάλω κι εγώ το πιο φωτεινό μου χαμόγελο λοιπόν! Μα το δικό μου θα είναι ειλικρινές και γεμάτο. Τα μάτια μου να το στηρίζουν και θα το δυναμώνουν ακόμη περισσότερο. Και αφού δεν το ζητάς, θα το τυλίξω μέσα σε μια πολύχρωμη αγκαλιά και θα το δέσω με δυο ζεστά φιλιά, να σου το κάνω δώρο. Δεν μπορείς να πεις όχι σ'ένα δώρο από φίλο...  Και σαν τ'ανοίξεις, θα σε γεμίσει χρώματα και φως, και απ' την καρδιά σου θα διώξει αυτό το μαύρο πέπλο που σου στερεί τον ήλιο κάθε μέρα και τ'άστρα κάθε βράδυ. Φτερά δικά μου θα κολλήσω στα κομμένα σου φτερά, κι ας πετώ λίγο πιο χαμηλά -δεν θα πετώ μονάχος.
Έτσι τα μάτια σου θα καθαρίσουν απ'τα σύννεφα, και θ'απολαύσω το χαμόγελό σου, το έπαθλο του αγώνα μου.

In Love with Earth.

Ξύπνημα με ζωντανή μουσική από πολυταξιδεμένους τραγουδιστές, τοπία και χρώματα που δεν μπορεί να αποδώσει κανένας ζωγράφος, μυρωδιές που σου φέρνουν ξέγνοιαστες αναμνήσεις και ζωγραφίζουν χαμόγελα ακόμα και στους πιο κατσούφηδες. Απόγευμα κι όλα αλλάζουν χρώμα έτοιμα να αποχωριστούν τον ήλιο, το φως χαμηλώνει, τα πουλιά σταματούν τα υπέροχα τραγούδια τους, το μόνο που ακούγεται πια είναι το απαλό κύμα της θάλασσας που δροσίζει την πυρωμένη αμμουδιά. Κι η νύχτα αγκαλιάζει με το σκοτεινό, μα περίτεχνα κεντημένο, πέπλο της τη γη. Με κρεμασμένο στο λαιμό της το φεγγάρι και τα πιο φρέσκα νυχτολούλουδα για άρωμα της, σαγηνεύει κάθε πλάσμα.

Απόλαυσε λοιπόν κάθε μέρα σου, από το ποίημα της αυγής μέχρι το χορό των αστεριών.

Drowning between thoughts!

Κι ήρθε η άνοιξη...
Αρχίζουν τα σύννεφα να φεύγουν, ο ουρανός φοράει το πιο παιχνιδιάρικο γαλάζιο και τα πάντα -φυτά,ζώα,άνθρωποι - ανθίζουν υπό το φως του ήλιου.
Μα τα σύννεφα έμειναν πάνω από το κεφάλι μου, όλο το Πάσχα έβρεχε έξω και μέσα στο σπίτι μου.
Η βροχή έξω σταμάτησε, η μέσα ήταν λίγο πιο δύσκολο...
Είχα καιρό να πάθω τέτοια σύγχυση σκέψεων κι έτσι πιάστηκα λιγάκι απροετοίμαστος, μίλησα με φίλους, προσπάθησα να το απωθήσω με χιούμορ,όλα με βοηθούσαν να ξεχαστώ λιγάκι μα τίποτα δεν σταματούσε την καταιγίδα μόλις ξάπλωνα για ύπνο. Όπως είναι φυσικό ο ύπνος απλά δεν ερχόταν - μάλλον έρχεται με πλοίο κι είχε απαγορευτικό από την καταιγίδα...
Αφού λοιπόν δεν μπορούσα να λύσω όλα τα προβλήματα μου μαζί, τα πέταξα στη θάλασσα...
Κρύα κι όχι δροσερή, με ξύπνησε. Ξέπλυνε το άγχος και τη σύγχυση, μα η χαρά κι ο ενθουσιασμός της άνοιξης έμειναν!!! Αφού τελείωσα το μπάνιο μου έκατσα λιγάκι στην άμμο, για να ακούσω το χαρούμενο τραγούδι της θάλασσας που κι αυτή υποδέχεται την ηλιόλουστη εποχή...
Τώρα το μόνο που θέλω είναι να μοιραστώ με τους ανθρώπους που αγαπώ την χαρά και τη γαλήνη μου :)