Kiss... One word so many different ways and feelings...

Ένα γλυκό φιλί στο μέτωπο από την γυναίκα που μ'αγαπά πιο πολύ στον κόσμο, αυτό ήταν το πρώτο φιλί που μου δώρισαν ποτέ. Κρατώντας με σφιχτά στην αγκαλιά της και δίνοντας ρυθμό στην καρδιά μου με τη δική της. Το πρώτο φιλί από τη γυναίκα που έχω πονέσει όσο καμία άλλη, κι ας ήμουν το πιο άσχημο μωρό της κλινικής.

Έπειτα στο νήπιο, ένα φιλί στο μάγουλο από το κοριτσάκι που μόλις δώρισα την ζωγραφιά μου. Με το χαμόγελο της σαν επίλογο πριν τρέξει κοντά στα άλλα κορίτσια της αυλής.

Πολλά φιλιά που άργησα να καταλάβω τι σημαίνουν.Πολλά φιλιά που ποτέ δεν κατάλαβα. Μα τα πιο φλογερά φιλιά είναι αυτά που έχει ευλογήσει η πιο γλυκιά "αρρώστια" απ'όλες, ο έρωτας.

Κάθε φιλί και έργο τέχνης.

Η λάμψη στα μάτια όσο τα πρόσωπα πλησιάζουν, η μικρή κλίση του κεφαλιού και τα χείλη που ενώνονται είναι η αρχή. Η ζέστη από τα γεμάτα φλόγες χείλη σου κάνουν την καρδιά μου να χτυπά σαν να θέλει να βγει από το στήθος μου, για ν'αντικρίσει την ομορφιά σου. Χαϊδεύω τα μαλλιά σου και νιώθω το χαμόγελο σου στα χείλη μου. Σταματώ, φιλώ τα βλέφαρά σου κι αυτά μου δείχνουν το θησαυρό τους. Κι είσαι εκεί, μέσα στην αγκαλιά μου. Χαμογελάς και τα μάτια σου, τα πιο ακριβά κοσμήματα στον κόσμο, φωτίζουν το πρόσωπο μου...

Αυτά τα φιλιά είναι σαν τις χιονονιφάδες... Καθένα διαφορετικό μα όλα τόσο όμορφα.