Υπάρχουν πολλές τεχνικές για να κατευνάσεις/ελέγξεις κάποια από τα συναισθήματά σου. Προσπαθώ να σκεφτώ τουλάχιστον μία για κάθε συναίσθημα ξεχωριστά, κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό βρήκα πως η λύπη είναι από αυτά που δεν μπορώ να παλέψω μόνος μου.Δέκα ώρες διαλογισμού δεν συγκρίνονται με 5 λεπτά με φίλους. Ένα χαμόγελο, μια αστεία ατάκα, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη... Δεν χρειάζονται λέξεις, μια ματιά φτάνει για να νιώσω ξανά δυνατός.
Δυστυχώς είμαι άνθρωπος που στενοχωριέται εύκολα... Νιώθω τόσο τυχερός που έχω τόσο καλοσυνάτους και καλόκαρδους ανθρώπους κοντά μου. Αν δεν ήταν κι αυτοί θα χωνόμουν κάθε μέρα πιο βαθιά στην κινούμενη άμμο της θλίψης. Μα είναι δίπλα μου και μου φωτίζουν το μονοπάτι της ζωής μου με τα λαμπερά γεμάτα ζεστασιά βλέμματά τους, κι αν τύχει να σκοντάψω είναι εκεί να με σηκώσουν, έτσι πορεύομαι χωρίς να φοβάμαι.
"A friend knows the song in my heart and sings it to me when my memory fails." - Donna Roberts
Dear M.
ΑπάντησηΔιαγραφήI was looking forward to your next entry and at last, here it is!
You are also one of those people who make our days my dear, also known as the "Moodmaker"!
Ελπίζω να γνωστοποιήσεις το blog σου για να εκτιμησουν τις σκέψεις σου και οι υπόλοιποι!
Πολλά φιλιά
Μελ.
Your support moves me forward Lady C... :)
ΑπάντησηΔιαγραφή